Het bleef in de 30 km naar La houpe(de eerste helling van de dag)opvallend rustig. Er kwamen enkele pogingen van individuen waarop je in het peleton de reactie hoorde:\"wa ne zot\". Ook op la houpe werd er nog niet door gekoerst. Wanneer we de eerste kasseistrook opdraaiden druppelde het heel even, wat de weg én de kasseien spek glad maakten. Mede hierdoor kwam een deel van het peleton onzacht in aanraking met het wegdek.
Op de eerste kasseistrook kasseistrook draaide ik als 3e op, maar het duurde niet lang voor ik merkte dat er iets mis was met m\'n fiets. Ik werd er losweg afgereden, omdat m\'n ketting doorsloeg. Ik verloor op deze kasseistrook en de volgende stroken véél tijd. Ik bleef echter rustig en strijdvaardig, waardoor ploegmaat Robin Deketele en ik bij het opdraaien van de haaghoek(zo\'n 30 km verder)de aansluiting met de eerste groep terug vonden. Dit had al veel krachten gekost en bovendien kreeg ik op de haaghoek terug met dezelfde problemen te kampen en moest ik weer een gat van 10 sec. dichten.
In de aanloop naar de lokale rondes vormde zich een groep van 14 renners. In extremisch konden Rutger Roelands en ik nog de aansluiting maken.
Op een 25 Km van de meet voelden Alexander Maes en ik ons moment gekomen. We geraakten samen weg en kregen 1 medevluchter.
Ons plan was heel simpel. Ik sprak met mijn ploegmakker Alexander Maes af dat we om beurten zouden demarreren. Bij Alex\' eerste poging reageerde De Tier gevat, bij een eerste poging van mij ook. Toen ik een 2e maal aanviel op 10km van de meet twijfelde Floris de Tier te lang en zo kon ik naar de zege rijden in de 42ste ronde van vlaanderen voor juniores.
Alexander Maes(die uitstekend het ploegenspel meespeelde) sprintte zich erg verdienstelijk naar een 3e plaats na een sterke bert van Lerberge.

Zo werd deze ronde van vlaanderen een succes verhaal voor ons nog jonge team.
Langst deze weg wil ik alle sponsors, ploegleiders, ploegmaats en supporters bedanken voor de steun voor, tijdens en na de koers.